เ
歌词
จอดรถตรงริมสะพาน ท่ามกลางสายฝนโปรยปราย มองดูแม่น้ำที่ไหล เหมือนใจที่มันสลาย ความทรงจำยังชัดเจน ในห้องโดยสารที่เบลอ ฉันยังคงคิดถึงเธอ คนที่เคยอยู่ข้างกัน ไฟหน้ารถส่องสะท้อน ผ่านละอองน้ำค้างพราว นึกถึงเรื่องราวคราวนั้น ที่เคยสัญญาก็พลัน กลายเป็นเพียงลมปากเปล่า ที่เธอทิ้งไว้ให้รอ มันคงจะดีไม่พอ สำหรับคนอย่างเธอ ความเงียบมันเริ่มกดดัน ข้างในใจมันสั่นไหว น้ำตาที่เคยจะไหล เปลี่ยนเป็นไฟที่แผดเผา ความเสียใจที่สะสม มันระเบิดออกมาแล้ว จะเหยียบให้มิด ทิ้งทุกอย่างไป ไม่เหลือเยื่อใย ให้ความเสียใจ ตะโกนออกไป ให้ก้องฟ้าไกล จะไม่กลับไป มองข้างหลังอีกเลย โอ้... ไปให้ไกล โอ้... ไม่เสียดาย เสียงเครื่องยนต์ที่คราง ปลุกฉันให้ฟื้นขึ้นมา ลบภาพที่เคยมีน้ำตา ทิ้งมันไปในพริบตา วิทยุเปิดให้ดัง กลบเสียงที่เคยผิดหวัง ฉันจะไปตามลำพัง บนทางที่ฉันเลือกเอง ความเงียบมันเริ่มกดดัน ข้างในใจมันสั่นไหว น้ำตาที่เคยจะไหล เปลี่ยนเป็นไฟที่แผดเผา ความเสียใจที่สะสม มันระเบิดออกมาแล้ว จะเหยียบให้มิด ทิ้งทุกอย่างไป ไม่เหลือเยื่อใย ให้ความเสียใจ ตะโกนออกไป ให้ก้องฟ้าไกล จะไม่กลับไป มองข้างหลังอีกเลย พอแล้วกับคำหลอกลวง ที่เคยห่วงเคยหวงมันจบไป ทางเดินที่เคยขนาน จากนี้ไปไม่มีความหมาย ฉันจะพุ่งทะยาน ข้ามผ่านความเจ็บช้ำที่ปางตาย สะพานแห่งความหลัง จงพังทลายลงไป จะเหยียบให้มิด ทิ้งทุกอย่างไป ไม่เหลือเยื่อใย ให้ความเสียใจ ตะโกนออกไป ให้ก้องฟ้าไกล จะไม่กลับไป มองข้างหลังอีกเลย จะเหยียบให้มิด ทิ้งทุกอย่างไป ไม่เหลือเยื่อใย ให้ความเสียใจ ตะโกนออกไป ให้ก้องฟ้าไกล จะไม่กลับไป มองข้างหลังอีกเลย
评论 (0)
加载中…