ร
歌词
สายฝนเทลงมา บนรางที่ทอดยาว เงาที่มันเหงา ใจที่ปวดร้าว เฝ้ามองขบวนสุดท้าย ที่กำลังจะหาย ไปในความมืดมน กับใจที่สับสน เมืองที่เคยอยู่ มันดูไม่ใช่ที่ของฉัน ความฝันที่เคยวาด มันขาดกระจัดกระจาย ต้องตัดสินใจ ทิ้งเธอไว้ตรงนั้น เพื่อไปตามหา สิ่งที่เรียกว่าศรัทธา ต้องไปให้สุดทาง แม้ไม่มีแสงสว่าง ทิ้งความหลังไว้ข้างหลัง ด้วยพลังที่ยังมี ขอโทษที่ทิ้งเธอ ในวันที่ต้องเจอ พายุที่โหมกระหน่ำ ตอกย้ำด้วยรอยกรรม (เสียงกีตาร์ลากยาว) ไป... ไปให้ไกล ใจ... ไม่เคยถอย ก้าวเท้าลงบนดิน กลิ่นฝนมันรุนแรง แสงไฟสีแดง มันคอยทิ่มแทง ใจที่ยังไม่ลืม ความขมขื่นที่ดื่ม เข้าไปจนเต็มปอด เพื่อให้ชีวิตรอด เมืองที่เคยอยู่ มันดูไม่ใช่ที่ของฉัน ความฝันที่เคยวาด มันขาดกระจัดกระจาย ต้องตัดสินใจ ทิ้งเธอไว้ตรงนั้น เพื่อไปตามหา สิ่งที่เรียกว่าศรัทธา ต้องไปให้สุดทาง แม้ไม่มีแสงสว่าง ทิ้งความหลังไว้ข้างหลัง ด้วยพลังที่ยังมี ขอโทษที่ทิ้งเธอ ในวันที่ต้องเจอ พายุที่โหมกระหน่ำ ตอกย้ำด้วยรอยกรรม (ดรัมเบรกระเบิดพลัง) ฉันไม่ถอย! จะไปให้ถึง! แม้ต้องดึง! วิญญาณให้หลุดลอย! ตะโกนออกไป! ให้ก้องฟ้าไกล! ว่าฉันเลือกแล้ว! ไม่มีทางเปลี่ยนแนว! ต้องไปให้สุดทาง แม้ไม่มีแสงสว่าง ทิ้งความหลังไว้ข้างหลัง ด้วยพลังที่ยังมี ขอโทษที่ทิ้งเธอ ในวันที่ต้องเจอ พายุที่โหมกระหน่ำ ตอกย้ำด้วยรอยกรรม ขบวนสุดท้าย จะพาฉันไป ขบวนสุดท้าย ไม่ย้อนกลับมาใหม่
评论 (0)
加载中…