ค
歌词
ไอฝนที่เพิ่งจาง บนถนนที่อ้างว้าง เขาลูกเดิมที่บดบัง ความทรงจำที่ประดัง กลิ่นดินชื้นในวันนั้น คล้ายว่าเรายังใกล้กัน แต่ความจริงมันเงียบงัน เหลือเพียงฉันที่สั่นไหว มองกระจกเห็นเงาจาง สะท้อนภาพที่เลือนลาง เธอนั่งอยู่ตรงนั้นใช่ไหม หรือเป็นเพียงเศษเสี้ยวใจ ที่ฉันยังเก็บมันไว้ ไม่เคยจะยอมปล่อยไป คราบโคลนที่ล้างไม่ออก คือความจริงที่คอยหลอก ตอกย้ำทุกความผิดพลั้ง พังทลายในชั่วครั้ง ตะโกนสุดเสียงในคอ ไม่อาจจะขอให้รอ หยดน้ำตาที่มันคลอ คือใจที่ยังไม่พอ โคลนยังเปื้อนใจ ล้างมันไม่ไหว จำต้องเดินไป พวงมาลัยที่ยังเย็น ความเจ็บที่ยังมองเห็น ทุกโค้งที่เคยผ่านไป มันยังบาดลึกข้างใน ความอ่อนโยนในวันวาน ยังคงทรมาน ผ่านกาลเวลาเนิ่นนาน แต่ใจยังหยุดที่เดิม หมอกจางๆ เริ่มคลุมทาง ความว่างเปล่าเริ่มกระจ่าง เธอนั่งอยู่ตรงนั้นใช่ไหม หรือเป็นเพียงเศษเสี้ยวใจ ที่ฉันยังเก็บมันไว้ ไม่เคยจะยอมปล่อยไป คราบโคลนที่ล้างไม่ออก คือความจริงที่คอยหลอก ตอกย้ำทุกความผิดพลั้ง พังทลายในชั่วครั้ง ตะโกนสุดเสียงในคอ ไม่อาจจะขอให้รอ หยดน้ำตาที่มันคลอ คือใจที่ยังไม่พอ ยอมรับความจริงที่โหดร้าย ก่อนที่วิญญาณจะสลาย ความผิดนี้ฉันจะโอบกอด เพื่อให้รักเรายังอยู่รอด ในความทรงจำที่งดงาม ไม่ต้องมีคำตั้งคำถาม ปล่อยให้โคลนมันแห้งไป ตามทางที่ฉันต้องไป ล้างมันไม่ออก! ล้างมันไม่ออก! ความผิดที่ฉันทำ มันยังคงฝังจำ! คราบโคลนที่ล้างไม่ออก คือความจริงที่คอยหลอก ตอกย้ำทุกความผิดพลั้ง พังทลายในชั่วครั้ง ตะโกนสุดเสียงในคอ ไม่อาจจะขอให้รอ หยดน้ำตาที่มันคลอ คือใจที่ยังไม่พอ ปล่อยวางเสียที ในวินาทีนี้ จบสิ้นกันที
评论 (0)
加载中…