กลิ่นมะลิในซอยเล็ก

ฝนเพิ่งจะซาไป
ฟ้าเริ่มจะเปลี่ยนไป
กลิ่นไอของดินโชย
ลมเย็นพัดมาโปรย
ที่ระเบียงร้านเดิม
ความเหงาไม่กล้าเติม
ในซอยที่เงียบงัน
มีเพียงเธอกับฉัน

กลิ่นมะลิลอยมา
ชื่นใจในอุรา
เหมือนเธออยู่ตรงนี้
ในยามเย็นพอดี

จิบชาร้อนอุ่นกาย
ใจฉันช่างสบาย
มือเราวางบนโต๊ะ
ไม้เก่ายังคงทน
รักเราไม่สับสน
ประสานมือเบาเบา
ในโลกที่มีเพียงเรา

ฮืม... เพียงเรา
แค่เรา... สองคน

ซอยเล็กเงียบสงัด
สายลมพัดสะบัด
มองตาเธอเนิ่นนาน
เหมือนวันวานที่หวาน
ไม่ต้องพูดอะไร
แค่มีเธอใกล้ใกล้
ความสุขที่เรียบง่าย
กระจายอยู่รอบกาย

เธอกับฉัน
ในวันฟ้าหลังฝน
ไม่ต้องกังวล
กับเรื่องของใครใคร

จิบชาร้อนอุ่นกาย
ใจฉันช่างสบาย
มือเราวางบนโต๊ะ
ไม้เก่ายังคงทน
รักเราไม่สับสน
ประสานมือเบาเบา
ในโลกที่มีเพียงเรา

จังหวะของหัวใจ
เต้นไปตามเสียงเพลง
ไม่รีบและไม่เร่ง
บรรยากาศบรรเลง
ความสุขที่พอดี
ตรงนี้คือนาที
ที่มีค่าที่สุด
เวลาอยากให้หยุด

จิบชาร้อนอุ่นกาย
ใจฉันช่างสบาย
มือเราวางบนโต๊ะ
ไม้เก่ายังคงทน
รักเราไม่สับสน
ประสานมือเบาเบา
ในโลกที่มีเพียงเรา

กลิ่นมะลิยังหอม
ใจฉันยอมทุกอย่าง
เพียงมีเธอร่วมทาง
ในซอยเล็กเล็กนี้