กลิ่นที่ยังไม่คืน (The Scent Not Yet Returned)

เสียงฝนกระทบหลังคา
ในห้องที่มีแค่เรากับฟ้า
อูคูเลเล่ตัวเก่า
ดีดเบาๆ ให้เหงาจางๆ
เสื้อยืดสีซีดตัวนั้น
วางอยู่บนกองผ้าฉัน
ยังไม่ได้ส่งคืน
เพราะใจยังแอบขัดขืน

พับแขนเสื้อทีละข้าง
เหมือนวางหัวใจที่ค้าง
กลิ่นจางๆ ยังอยู่
ให้ฉันได้ลองแอบดู

ความลับที่เพิ่งยอมรับ
ในคืนที่นอนไม่หลับ
ว่าฉันยังรักเธออยู่
ไม่ต้องมีใครมารู้
แค่ฉันกับเงาในกระจก
กับใจที่มันเริ่มตก
หลุมรักเดิมๆ ซ้ำๆ
ในคืนที่ฝนพรำ

(แอบรักเธออยู่)
(ยังไม่คืนเลยนะ)
(กลิ่นเธอยังอยู่ตรงนี้)

เนื้อผ้าที่เริ่มจะยับ
ความรู้สึกที่ยังนับ
หนึ่งถึงสิบไม่จบ
เพราะใจมันยังไม่ลบ
ใบหน้าเธอตอนที่ยิ้ม
ยังพิมพ์ใจฉันจนนิ่ม
เขินตัวเองนิดหน่อย
ที่รอเธอมาหาบ่อยๆ

เสื้อตัวเดิม
กลิ่นเดิมๆ
ใจดวงเดิม
ที่ยังรักเธอ

ไม่ได้เหงาจนร้องไห้
แค่อุ่นใจที่ได้เก็บไว้
ความลับที่สวยงาม
ไม่ต้องมีคำถาม
แค่พับมันเก็บลงกล่อง
แล้วมองดูฝนที่ส่อง
ผ่านไฟในห้องนอน

(เสียงเทปคาสเซ็ตซ่าเบาๆ)
(เสียงถอนหายใจนุ่มๆ)

ความลับที่เพิ่งยอมรับ
ในคืนที่นอนไม่หลับ
ว่าฉันยังรักเธออยู่
ไม่ต้องมีใครมารู้
แค่ฉันกับเงาในกระจก
กับใจที่มันเริ่มตก
หลุมรักเดิมๆ ซ้ำๆ
ในคืนที่ฝนพรำ

พรุ่งนี้จะคืนจริงๆ
หรือจะเก็บเป็นทุกสิ่ง
ที่ทำให้ฉันยิ้มได้
ในวันที่โลกวุ่นวาย
ขอบคุณนะเสื้อตัวนี้
ที่อยู่เป็นเพื่อนอย่างดี
ในคืนที่ฉันยอมรับ
ความลับที่เคยปกปิด

(แอบรักเธออยู่)
(ยังไม่คืนเลยนะ)
(กลิ่นเธอยังอยู่ตรงนี้)