กลิ่นดินและชามะลิ

วางกระเป๋าลง
ตรงที่ริมชาน
มองดูสวนกล้วย
ในวันที่ว่างงาน
แดดเริ่มจะอ่อน
ใจเริ่มจะจาง
ปล่อยวางทุกอย่าง
ให้ลอยไปตามทาง

ฝนพึ่งจะหยุด
กลิ่นดินก็ผุดขึ้นมา
ชามะลิเย็น
ช่วยดับความล้าในตา
ไม่ต้องรีบร้อน
ไม่ต้องมองหาเวลา
แค่ปล่อยให้ใจ
ได้พักผ่อนช้าๆ

ความสุขแบบนี้
ที่ฉันต้องการ
แค่มีชานบ้าน
และสวนหลังฝน
ไม่ต้องไขว่คว้า
ให้มันสับสน
แค่เป็นหนึ่งคน
ที่ยิ้มให้ปัจจุบัน

สบายสบาย
ใจมันละมุน
ในความอุ่น
ของช่วงเวลานี้

เจ้าแมวตัวน้อย
มันนอนหลบมุม
บนโต๊ะไม้เก่า
ที่เงาแดดคลุม
หลับปุ๋ยไม่รู้
ใครจะมาชุม
เหมือนความกังวล
ที่เคยมารุม

ฝนพึ่งจะหยุด
กลิ่นดินก็ผุดขึ้นมา
ชามะลิเย็น
ช่วยดับความล้าในตา
ไม่ต้องรีบร้อน
ไม่ต้องมองหาเวลา
แค่ปล่อยให้ใจ
ได้พักผ่อนช้าๆ

ความสุขแบบนี้
ที่ฉันต้องการ
แค่มีชานบ้าน
และสวนหลังฝน
ไม่ต้องไขว่คว้า
ให้มันสับสน
แค่เป็นหนึ่งคน
ที่ยิ้มให้ปัจจุบัน

เรามักจะมองข้าม
สิ่งเล็กๆ ที่งดงาม
มัวแต่ไปวิ่งตาม
คำถามที่ไม่มีวันจบ
แค่ลองหยุดเดิน
แล้วมานั่งพบ
ความสงบ
ที่ใจเราเอง

คลาริเน็ตแผ่ว
แว่วมาเบาเบา
กับเสียงนกกระจิบ
ที่คุยกับเงา
จิบชาคำสุดท้าย
ไล่ความเหงา
เรื่องราวเก่าเก่า
ก็แค่เรื่องเล่า

ความสุขแบบนี้
ที่ฉันต้องการ
แค่มีชานบ้าน
และสวนหลังฝน
ไม่ต้องไขว่คว้า
ให้มันสับสน
แค่เป็นหนึ่งคน
ที่ยิ้มให้ปัจจุบัน

สบายสบาย
ใจมันละมุน
ในความอุ่น
ของช่วงเวลานี้