ไก่ย่างที่ลานหนุ่ย

ฝนซาฟ้าใส
กลิ่นดินโชยไกล
ร้านน้ำชาริมทาง
เจ้าของคนเดิม
เติมน้ำชาค้าง
นั่งรอเพื่อนบางคน
(ที่คิดถึงเหลือเกิน)

รถเครื่องจอดสนิท
แกะห่อของฝาก
จากเมืองศิวิไลซ์
หิ้วมาฝากมิตรรัก
ด้วยหัวใจ
วางลงบนโต๊ะไม้

จกข้าวเหนียว
เคี้ยวไก่ย่าง
ล้อมวงข้างๆ
ลานหนุ่ยบ้านเรา
ดีใจที่เจอ
เพื่อนเกลอคนเก่า
ใจเบาเหมือนปุยเมฆ
(ตบมือ! แปะ แปะ แปะ)

ฮาให้ลั่นทุ่ง
ฟุ้งด้วยความรัก
แบนโจดีดทัก
ทายคนคุ้นเคย

มุกเดิมยังขำ
เรื่องควายตัวดำ
ไล่กวดเราวันนั้น
โดดลงคูคลอง
ร้องไห้ด้วยกัน
วันวานยังชัดเจน
(ไม่เคยจะลืมเลย)

หญ้ายาวเขียวขจี
ลมพัดเย็นดี
ที่ลานเดิมของเรา
ลืมเรื่องงานหนัก
ที่เคยทำเศร้า
ทิ้งมันไปให้หมด

จกข้าวเหนียว
เคี้ยวไก่ย่าง
ล้อมวงข้างๆ
ลานหนุ่ยบ้านเรา
ดีใจที่เจอ
เพื่อนเกลอคนเก่า
ใจเบาเหมือนปุยเมฆ
(ตบมือ! แปะ แปะ แปะ)

เมืองกรุงมันวุ่นวาย
กลับมาพักกาย
ฟิดเดิ้ลสีรับขวัญ
แมนโดลินรัว
กล่อมดวงตะวัน
ให้หลับฝันดีที่บ้าน

กินให้อิ่มท้อง
ร้องให้สุดเสียง
เอียงคอหัวเราะ
เพราะเราเพื่อนกัน

จกข้าวเหนียว
เคี้ยวไก่ย่าง
ล้อมวงข้างๆ
ลานหนุ่ยบ้านเรา
ดีใจที่เจอ
เพื่อนเกลอคนเก่า
ใจเบาเหมือนปุยเมฆ
(ตบมือ! แปะ แปะ แปะ)

ฮาให้ลั่นทุ่ง
ฟุ้งด้วยความรัก
แบนโจดีดทัก
ทายคนคุ้นเคย