หมอกจางกลางดอย

ลมหนาวพัดผ่าน
ยอดดอยสีคราม
ไอหมอกจาง
ในความทรงจำ
หยดน้ำค้างพราว
บนใบไม้บาง

โลกหยุดหมุนไป
ในความนิ่งไหว
ความเหงาจางหาย
กับแสงรำไร

ปล่อยใจไปกับสายลม
ให้ความขื่นขมมลาย
ท่ามกลางยอดเขากว้างไกล
ไม่มีอะไรที่ต้องกลัว
ความลับในใจมืดสลัว
ค่อยๆ เลือนรางหายตัว

อู้ว...
ล่องลอยไป
อู้ว...
ในหมอกไกล

เย็นเยียบในอากาศ
ความเหงามันขาด
หัวใจที่สะอาด
วาดฝันในอากาศ

เสียงลมแว่วมา
จากบนยอดหญ้า
หลับตาช้าๆ
ในหุบผา

กลิ่นดินชื้นแฉะ
ความเงียบแวะมา
มองดูนภา
ผ่านม่านน้ำตา
อดีตพัดปลิว
ตามลมริ้วมา

ใจเริ่มเบาหวิว
ตามลมที่ปลิว
ความเศร้าเป็นริ้ว
ที่เคยเกาะกิว

ปล่อยใจไปกับสายลม
ให้ความขื่นขมมลาย
ท่ามกลางยอดเขากว้างไกล
ไม่มีอะไรที่ต้องกลัว
ความลับในใจมืดสลัว
ค่อยๆ เลือนรางหายตัว

เสียงกระซิบจากภูผา
บอกให้ฉันลืมเวลา
ในอ้อมกอดของเมฆา
ที่ตรงนี้คือศาลา
พักใจที่เหนื่อยล้า
ให้ความเศร้าโรยรา

ปล่อยใจไปกับสายลม
ให้ความขื่นขมมลาย
ท่ามกลางยอดเขากว้างไกล
ไม่มีอะไรที่ต้องกลัว
ความลับในใจมืดสลัว
ค่อยๆ เลือนรางหายตัว

เย็นเยียบในอากาศ
ความเหงามันขาด
หัวใจที่สะอาด
วาดฝันในอากาศ