กลิ่นจางในลมเย็น

แสงสีทองรำไร
ที่ขอบน้ำไกลๆ
ลมพัดพาเอาใจ
ลอยไปหาคนไกล
กลิ่นดอกไม้ริมทาง
ยังคงไม่จางวาง

คิดถึงเธอเหลือเกิน
ในวันที่ต้องเดิน
ความเหงาที่ชวนเพลิน
ใจไม่เคยขัดเขิน

ขอบคุณที่เคยรัก
ให้ใจได้รู้จัก
ความสุขที่ได้พัก
ในใจที่แน่นหนัก
แม้เธอจะจากไป
ไม่เหลือใครข้างกาย
แต่รักไม่เคยตาย
ยังอุ่นในใจกาย

(Ooh...)
อุ่นในใจเสมอ
(Ah...)
ยังคิดถึงเพียงเธอ

ท่าเรือที่เคยนั่ง
ฟังเสียงคลื่นประดัง
ความหลังที่ยังขลัง
ในใจที่ยังหวัง
แดดสุดท้ายพ้นตา
ลาลับไปตามเวลา

คิดถึงเธอเหลือเกิน
ในวันที่ต้องเดิน
ความเหงาที่ชวนเพลิน
ใจไม่เคยขัดเขิน

ขอบคุณที่เคยรัก
ให้ใจได้รู้จัก
ความสุขที่ได้พัก
ในใจที่แน่นหนัก
แม้เธอจะจากไป
ไม่เหลือใครข้างกาย
แต่รักไม่เคยตาย
ยังอุ่นในใจกาย

แซกโซโฟนแผ่วเบา
บรรเทาความเงียบเหงา
เรื่องราวของสองเรา
ไม่เคยจะว่างเปล่า
ขอบคุณทุกนาที
ที่มีความหวังดี

เธอยังอยู่ในลม
ที่พัดมาประโลม
ความเศร้าที่จู่โจม
กลายเป็นความอ่อนโยน
ขอบคุณที่เคยมี
ช่วงเวลาที่ดี

ขอบคุณที่เคยรัก
ให้ใจได้รู้จัก
ความสุขที่ได้พัก
ในใจที่แน่นหนัก
แม้เธอจะจากไป
ไม่เหลือใครข้างกาย
แต่รักไม่เคยตาย
ยังอุ่นในใจกาย

(Ooh...)
อุ่นในใจเสมอ
(Ah...)
ยังคิดถึงเพียงเธอ