น้ำซุปขมหวาน (Bitter-Sweet Broth)

ฝนเพิ่งซาฟ้าก็มืดสลัว
หม้อน้ำซุปยังร้อนระอุไปทั่ว
ควันที่ลอยมันบังจนตามัว
หรือเป็นเพราะใจที่ยังขลาดกลัว
ความเหงาที่เดินเข้ามาทักทาย

ล้างชามใบเก่าที่เธอเคยประคอง
หยิบตะเกียบขึ้นมานั่งจ้องมอง
ภาพวันวานยังฉายซ้ำเป็นทำนอง
ในร้านเล็กๆ ที่เราเคยจอง
ความสุขที่เคยมีมันจางหาย

กลิ่นหอมของเครื่องเทศที่เคี่ยวมานาน
เหมือนรักที่หวานแต่จบลงด้วยทรมาน
ฉันไม่ได้โกรธที่เธอจากไปในวันวาน
แค่ยังคิดถึงทุกคืนที่เคยมีกันในฝัน

น้ำซุปถ้วยนี้มันมีทั้งขมและหวาน
เหมือนรอยยิ้มเธอที่ยังก้องกังวาน
อยู่ในใจฉันตลอดกาล
ถึงจะเหงาจนแทบขาดใจ
แต่ความทรงจำยังอุ่นไอ
ขอให้เธอโชคดีกับทางที่เลือกไป

(เสียงฮาร์โมนิก้าครวญคราง)
ยังอุ่นไอ... ในใจ
ยังห่วงใย... เสมอ
แม้ไม่มีเธอ... อีกแล้ว

เก็บรถเข็นเข้าที่ในมุมเดิม
ความอ้างว้างมันเข้ามาคอยเติม
หยิบรูปถ่ายใบเก่ามาประเดิม
รอยยิ้มของเธอที่ช่วยส่งเสริม
ให้คนแก่คนนี้ยังมีแรงหายใจ

รสชาติชีวิตที่เคี่ยวจนงวด
ผ่านความเหงาและผ่านความร้าวรวด
ฉันไม่ได้โกรธที่เธอจากไปในวันวาน
แค่ยังคิดถึงทุกคืนที่เคยมีกันในฝัน

น้ำซุปถ้วยนี้มันมีทั้งขมและหวาน
เหมือนรอยยิ้มเธอที่ยังก้องกังวาน
อยู่ในใจฉันตลอดกาล
ถึงจะเหงาจนแทบขาดใจ
แต่ความทรงจำยังอุ่นไอ
ขอให้เธอโชคดีกับทางที่เลือกไป

เสียงออร์แกนฮัมมอนด์สั่นไหวในความมืด
ความรักเรามันอาจจะเริ่มจืด
แต่ความหวังดียังคงยืด
ยาวไปถึงสุดขอบฟ้า
ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหนก็ตามแต่

น้ำซุปถ้วยนี้มันมีทั้งขมและหวาน
เหมือนรอยยิ้มเธอที่ยังก้องกังวาน
อยู่ในใจฉันตลอดกาล
ถึงจะเหงาจนแทบขาดใจ
แต่ความทรงจำยังอุ่นไอ
ขอให้เธอโชคดีกับทางที่เลือกไป