เศษเสียงในรอยฝน
ตะวัน (Tawan)74 การเล่น
ห
เนื้อเพลง
ยืนมองบานประตูที่สีมันเริ่มจาง ท่ามกลางทางเดินที่ไร้ผู้คน รอยแตกบนพื้นไม้ที่ฉันเคยซุกซน ยังจำได้ทุกแห่งหนไม่เคยเปลี่ยนไป สามปีที่แล้วฉันเดินจากมา ทิ้งความปรารถนาเอาไว้ข้างใน เสียงรถไฟดังแว่วมาแต่ไกล เหมือนใจที่มันยังสั่นไหว อยากจะกดกริ่งแต่ก็ยังกลัว ความจริงที่มันมืดสลัวรอบกาย ให้ความเจ็บปวดนี้เป็นหลักฐาน ว่ากาลครั้งหนึ่งฉันเคยมีหัวใจ แม้น้ำตาจะไหลจนท่วมกาย แต่ฉันจะไม่ยอมลบเลือนเธอไป เพราะแผลที่ยังฝังลึกข้างใน คือสิ่งเดียวที่บอกว่าฉัน...เคยรักจริง (เสียงกระซิบ) ยังเจ็บ...แต่ยังจำ (เสียงกระซิบ) ยังรัก...แต่ต้องไป กลิ่นสีเก่าๆ บนผนังห้อง ยังคงเฝ้ามองดูความอ้างว้าง หยดฝนที่ร่วงหล่นบนเพดานที่บาง สะท้อนความหลังที่ไม่อาจจางหาย ฉันยังเป็นคนเดิมที่ยืนที่เดิม ในวันที่ทุกอย่างมันพังทลาย ฟ้าที่มืดมนเริ่มจะโปรยปราย ความเหงาเริ่มกระจายในอก เหมือนติดอยู่ในนรกที่งดงาม ทุกคำถามยังไร้ซึ่งคำตอบใด ให้ความเจ็บปวดนี้เป็นหลักฐาน ว่ากาลครั้งหนึ่งฉันเคยมีหัวใจ แม้น้ำตาจะไหลจนท่วมกาย แต่ฉันจะไม่ยอมลบเลือนเธอไป เพราะแผลที่ยังฝังลึกข้างใน คือสิ่งเดียวที่บอกว่าฉัน...เคยรักจริง (Build-up / Clean Vocals) รอยร้าวที่พื้น...รอยร้าวที่ใจ (Scream) มันยังหายใจ! (Growl) มันไม่เคยตาย! ความทรงจำคือคุกที่ฉันสร้างเอง เป็นบทเพลงที่บรรเลงด้วยความตาย ฉันยอมเจ็บ! ฉันยอมพัง! เพื่อจะจำว่าครั้งหนึ่ง...เราเคยรักกัน! ให้ความเจ็บปวดนี้เป็นหลักฐาน ว่ากาลครั้งหนึ่งฉันเคยมีหัวใจ แม้น้ำตาจะไหลจนท่วมกาย แต่ฉันจะไม่ยอมลบเลือนเธอไป เพราะแผลที่ยังฝังลึกข้างใน คือสิ่งเดียวที่บอกว่าฉัน...เคยรักจริง (เสียงคำราม) ไม่มีสิทธิ์! ไม่มีทาง! เหลือเพียงซากความหลัง! ที่ยังหายใจ...
ความคิดเห็น (0)
กำลังโหลด…