เ
เนื้อเพลง
ม้านั่งไม้ยังเปียกปอน ฝนเพิ่งซาไปเมื่อตอน ที่ฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีดำ กลิ่นดินชื้นเตือนความจำ มองดูรางรถไฟ ทอดยาวไปแสนไกล ล้วงกระเป๋าเจอเหรียญเก่า ตั๋วใบเดิมที่ซีดเซา รอยคราบน้ำบนปกเสื้อ ความทรงจำที่ยังเหลือ เราเคยนั่งตรงนี้ ในวันที่โลกใจดี สัญญาเด็กๆ ในวันนั้น เธอยังจำได้ไหมฉัน ไม่เคยโกรธที่เธอลา แค่ขอบคุณที่เคยมา ไม่ได้ขอให้เธอกลับ แค่หยิบเรื่องราวมานับ ในคืนที่ดาวหลับใหล ใจฉันยังคงสงบ เหมือนฝนที่เพิ่งจะจบ ขอบคุณที่เคยร่วมทาง ในวันที่ฟ้าสว่าง และวันที่มีน้ำตา กลิ่นดินยังหอมจางๆ บนทางที่ไม่มีเรา ใจฉันแค่เพียงอยากเล่า ถึงความสุขที่เคยมี รถไฟขบวนสุดท้าย วิ่งผ่านไปอย่างเชื่องช้า ไฟสีส้มวับวาวตา เหมือนความฝันที่จากลา ฉันไม่ได้เหงาเท่าไร แค่คิดถึงเธอเฉยๆ ฮาร์โมนิก้าแว่วมา แทนคำบอกลาที่ช้า ไวโอลินสีเบาๆ กล่อมเงาที่ทอดยาว ทุกอย่างมันดีที่สุดแล้ว ในแบบที่มันควรเป็น ไม่ได้ขอให้เธอกลับ แค่หยิบเรื่องราวมานับ ในคืนที่ดาวหลับใหล ใจฉันยังคงสงบ เหมือนฝนที่เพิ่งจะจบ ขอบคุณที่เคยร่วมทาง ในวันที่ฟ้าสว่าง และวันที่มีน้ำตา เหรียญในมือกำไว้แน่น แทนความหมายที่ไม่ได้ลบ ความรักที่เคยมาพบ จบลงด้วยความเข้าใจ ขยับเสื้อคลุมเบาๆ เดินกลับไปในความเหงาที่แสนดี
ความคิดเห็น (0)
กำลังโหลด…