ล
Текст
แสงไฟนีออนสั่นไหว ท่ามกลางความเงียบในใจ ฝนโปรยลงที่กระจกใส เหมือนน้ำตาที่กักเก็บไว้ จ้องมองเงาที่สะท้อน ที่ดูเหนื่อยล้าและอ่อนไหว นี่คือฉันจริงๆ ใช่ไหม หรือแค่คนที่โลกสั่งให้เป็นไป กี่ปีที่เดินตามทาง ที่ใครเขาขีดวาง ทิ้งฝันให้เลือนลาง ในซอกหลืบที่อับปาง ความหวังที่เคยสร้าง เหลือเพียงแค่เศษฟาง วันนี้ความอดทนเริ่มจาง ฉันจะหยุดเดินตามหลังใคร พอแล้วที่ต้องเป็นคนอื่น ฝืนยิ้มทั้งที่ใจขมขื่น ตะโกนผ่านเสียงฝนที่ครึกครื้น ปลุกวิญญาณที่หลับใหลให้ตื่น ฉันจะโยนหัวโขนทิ้งไป ไม่ยอมให้ใครมาหยิบยื่น ชีวิตที่ฉันต้องเรียกคืน จะยืนหยัดด้วยขาของตัวเอง (โฮ... ฉันจะกลับมาเป็นตัวเอง) (โฮ... ในคืนที่ฝนกระหน่ำเพลง) กองงานที่วางทับซ้อน เหมือนกำแพงที่คอยหลอกหลอน กุญแจลิ้นชักที่เคยซ่อน มันถึงเวลาต้องถอดถอน กีตาร์ตัวเดิมที่ฝุ่นจับ เพลงที่เคยร้องจนหลับนอน วันนี้จะปลุกมันขึ้นมาก่อน ก่อนที่ไฟในตัวจะมอดลง กี่ปีที่เดินตามทาง ที่ใครเขาขีดวาง ทิ้งฝันให้เลือนลาง ในซอกหลืบที่อับปาง ความหวังที่เคยสร้าง เหลือเพียงแค่เศษฟาง วันนี้ความอดทนเริ่มจาง ฉันจะหยุดเดินตามหลังใคร พอแล้วที่ต้องเป็นคนอื่น ฝืนยิ้มทั้งที่ใจขมขื่น ตะโกนผ่านเสียงฝนที่ครึกครื้น ปลุกวิญญาณที่หลับใหลให้ตื่น ฉันจะโยนหัวโขนทิ้งไป ไม่ยอมให้ใครมาหยิบยื่น ชีวิตที่ฉันต้องเรียกคืน จะยืนหยัดด้วยขาของตัวเอง ไม่ต้องสมบูรณ์แบบ แม้ข้างในจะเจ็บแสบ ท่ามกลางโลกที่คับแคบ ฉันจะแหกกฎที่เคยแอบ ปลดปล่อยความดิบในใจ ให้มันพุ่งพล่านและกระแทก เหมือนสายฟ้าที่เริ่มแตก ฉีกท้องฟ้าให้ขาดสะบั้น พอแล้วที่ต้องเป็นคนอื่น ฝืนยิ้มทั้งที่ใจขมขื่น ตะโกนผ่านเสียงฝนที่ครึกครื้น ปลุกวิญญาณที่หลับใหลให้ตื่น ฉันจะโยนหัวโขนทิ้งไป ไม่ยอมให้ใครมาหยิบยื่น ชีวิตที่ฉันต้องเรียกคืน จะยืนหยัดด้วยขาของตัวเอง (โฮ... ฉันจะกลับมาเป็นตัวเอง) (โฮ... ในคืนที่ฝนกระหน่ำเพลง) ฉันจะไม่เกรงกลัวสิ่งใด
Комментарии (0)
Загрузка…