รอยจารึกในคืนจันทร์ครึ่งซีก

ระเบียงวังที่เงียบงัน
ใต้เงาจันทร์เพียงครึ่งดวง
ลมพัดผ่านที่พุ่มพวง
ความเหงาเริ่มจะลามเลีย
กลิ่นมะลิที่แห้งเหี่ยว
ยังคงเคียวความทรงจำ
รอยสลักที่มืดดำ
ย้ำเตือนเรื่องในวันวาน

กุญแจดอกเดิมที่เคยถือ
ยังติดอยู่ในมือที่สั่นไหว
กล่องไม้ใบเล็กที่เก็บไว้
ซ่อนความนัยที่ไม่ได้บอกเธอ
มันคือความรักที่ละเมอ
ในวันที่เธอต้องลาไกล

จดหมายหนึ่งฉบับที่ยังไม่ส่ง
ใจยังพะวงถึงคนในฝัน
กลิ่นหอมจางจางของมะลิวันนั้น
ยังผูกพันในความมืดมน
ร้อยปีที่ผ่านในวังร้าง
ความรักจืดจางแต่ยังเปี่ยมล้น
ฝากเสียงรีคอร์เดอร์ผ่านสายลมบน
ไปถึงคนที่ลาลับตา

โอ้...รอยจารึก
โอ้...ในส่วนลึก
ความเงียบที่หรูหรา
อาบน้ำตาในคืนนี้

หน้าที่ของข้าราชบริพาร
ต้องเก็บอาการและก้มหน้า
ซ่อนความรู้สึกหลังม่านตา
ในเวลาที่เธอเดินจากไป
เสียงเชลโล่บรรเลงแผ่ว
เหมือนหัวใจที่แตกร้าวในวังใหญ่
ฝุ่นผงที่จับบนเครื่องไม้
คือวันเวลาที่ไร้เธอ

กุญแจดอกเดิมที่เคยถือ
ยังติดอยู่ในมือที่สั่นไหว
กล่องไม้ใบเล็กที่เก็บไว้
ซ่อนความนัยที่ไม่ได้บอกเธอ
มันคือความรักที่ละเมอ
ในวันที่เธอต้องลาไกล

จดหมายหนึ่งฉบับที่ยังไม่ส่ง
ใจยังพะวงถึงคนในฝัน
กลิ่นหอมจางจางของมะลิวันนั้น
ยังผูกพันในความมืดมน
ร้อยปีที่ผ่านในวังร้าง
ความรักจืดจางแต่ยังเปี่ยมล้น
ฝากเสียงรีคอร์เดอร์ผ่านสายลมบน
ไปถึงคนที่ลาลับตา

(ประสานเสียงสามชั้น)
แสงนวลอาบไล้ศิลา
กาลเวลาหยุดหมุนที่ตรงนี้
กลิ่นมะลิลอยมาทุกที
ในคืนที่มีจันทร์ครึ่งดวง
ความรักที่บริสุทธิ์
ไม่มีวันจะหยุดห่วง
แม้กายจะลับล่วง
แต่ใจยังคงอยู่ที่เดิม

จดหมายหนึ่งฉบับที่ยังไม่ส่ง
ใจยังพะวงถึงคนในฝัน
กลิ่นหอมจางจางของมะลิวันนั้น
ยังผูกพันในความมืดมน
ร้อยปีที่ผ่านในวังร้าง
ความรักจืดจางแต่ยังเปี่ยมล้น
ฝากเสียงรีคอร์เดอร์ผ่านสายลมบน
ไปถึงคนที่ลาลับตา

โอ้...รอยจารึก
โอ้...ในส่วนลึก
ความเงียบที่หรูหรา
อาบน้ำตาในคืนนี้