ธ
Lirik
รองเท้าเปียกปอนบนพื้นถนน ไอเย็นของฝนปะทะใบหน้า กะกลางคืนจบลงด้วยความล้า นาฬิกาหยุดหมุนในหัวใจ แสงไฟจราจรพร่ามัว เหมือนเงาสลัวที่เริ่มจางไป ก้าวเดินไปตามทางที่คุ้นเคย ไม่เคยเอื้อนเอ่ยคำถามใด ครึ่งชีวิตที่หายไป ในวงจรที่ไร้จุดหมาย ฉันหายไปในควันท่อไอเสีย ร่างกายที่อ่อนเพลียในเมืองใหญ่ ความเจ็บปวดเงียบงันกัดกินข้างใน ไม่มีน้ำตาไหล ไม่มีเสียงตะโกน ท่ามกลางแสงนีออนที่บิดเบี้ยว ทางเดินที่คดเคี้ยวและโดดเดี่ยว ความทรงจำเก่าๆ ที่เคยยึดเหนี่ยว หลุดลอยไปเพียงเสี้ยวนาที จางหายไป... (ในความมืดมิด) เลือนลางไป... (ไร้ซึ่งชีวิต) บนสะพานลอยที่มีลมพัดแรง เห็นแสงสีแดงจากท้ายรถยนต์ เราก็แค่ฝุ่นผงในฝูงคน ที่อดทนวิ่งวนเพื่อรอวันตาย ภาพเธอยังคงวูบไหว เหมือนเปลวไฟที่ใกล้จะมอดไหม้ ก้าวเดินไปตามทางที่คุ้นเคย ไม่เคยเอื้อนเอ่ยคำถามใด ครึ่งชีวิตที่หายไป ในวงจรที่ไร้จุดหมาย ฉันหายไปในควันท่อไอเสีย ร่างกายที่อ่อนเพลียในเมืองใหญ่ ความเจ็บปวดเงียบงันกัดกินข้างใน ไม่มีน้ำตาไหล ไม่มีเสียงตะโกน ท่ามกลางแสงนีออนที่บิดเบี้ยว ทางเดินที่คดเคี้ยวและโดดเดี่ยว ความทรงจำเก่าๆ ที่เคยยึดเหนี่ยว หลุดลอยไปเพียงเสี้ยวนาที (Screaming) ไม่ใช่ความโกรธแค้น! ไม่ใช่ความเสียใจ! แค่ความว่างเปล่าที่ยิ่งใหญ่! ที่กลืนกินฉันเข้าไป! (Whispering) ฉันยังเดินอยู่ไหม? หรือฉันตายไปนานแล้ว? ฉันหายไปในควันท่อไอเสีย ร่างกายที่อ่อนเพลียในเมืองใหญ่ ความเจ็บปวดเงียบงันกัดกินข้างใน ไม่มีน้ำตาไหล ไม่มีเสียงตะโกน ท่ามกลางแสงนีออนที่บิดเบี้ยว ทางเดินที่คดเคี้ยวและโดดเดี่ยว ความทรงจำเก่าๆ ที่เคยยึดเหนี่ยว หลุดลอยไปเพียงเสี้ยวนาที เดินต่อไป... ไม่รู้ทิศทาง เดินต่อไป... ในโลกที่อ้างว้าง เดินต่อไป... จนกว่าจะจาง หายไปกับสายฝน
Komen (0)
Memuatkan…