ร
가사
ฝนเริ่มโปรยปราย ใจเริ่มสั่นไหว มองไปทางไหน ก็เห็นแต่เธอ กลิ่นกาแฟหอม ใจเริ่มอ่อนระทวย รักที่มอดมวย ยังสวยในใจ แอบอายตัวเอง ที่ยังเป็นเพลง บรรเลงความหลัง ฝังใจไม่จาง ยังเก็บถุงน่อง คู่นั้นของเธอ ที่เคยวางเพ้อ บนเบาะรถเรา ไม่เคยหยิบออก ปล่อยเป็นรอยเงา บรรเทาความเศร้า ในคืนฝนพรำ ขอบคุณที่ทิ้ง ความจริงให้จำ เป็นบทเรียนล้ำ ให้ฉันเติบโต ยังวางที่เดิม ไม่คิดจะเติม แค่เพียงอยากจำ รอยที่เธอทำ เธอก็เป็นแบบนี้ ขี้ลืมทุกที นิสัยที่มี ฉันเคยรำคาญ แต่ในวันนี้ มันคือวันวาน ที่แสนยาวนาน และมีความหมาย นั่งข้างกองไฟ เล่าเรื่องในใจ ให้เพื่อนได้ฟัง ถึงความผิดหวัง ยังเก็บถุงน่อง คู่นั้นของเธอ ที่เคยวางเพ้อ บนเบาะรถเรา ไม่เคยหยิบออก ปล่อยเป็นรอยเงา บรรเทาความเศร้า ในคืนฝนพรำ ขอบคุณที่ทิ้ง ความจริงให้จำ เป็นบทเรียนล้ำ ให้ฉันเติบโต เสียงฮาร์โมนิกา พัดพาใจมา ในวันที่ลา ไม่มีคำด่า มีเพียงน้ำตา ที่แทนคำลา ขอบคุณเวลา ที่ทำให้โต จำได้ไหมเธอ วันที่เราเจอ ฝนตกจนเบลอ มองไม่เห็นทาง เธอถอดมันไว้ เพราะมันอึดอัด ฉันยังขำชัด ที่เธอนั้นเขิน ตอนนี้ฉันขำ ที่ตัวเองเมิน ไม่ยอมก้าวเดิน จากเบาะตัวเดิม ยังเก็บถุงน่อง คู่นั้นของเธอ ที่เคยวางเพ้อ บนเบาะรถเรา ไม่เคยหยิบออก ปล่อยเป็นรอยเงา บรรเทาความเศร้า ในคืนฝนพรำ ขอบคุณที่ทิ้ง ความจริงให้จำ เป็นบทเรียนล้ำ ให้ฉันเติบโต ยังวางที่เดิม ไม่คิดจะเติม แค่เพียงอยากจำ รอยที่เธอทำ
댓글 (0)
불러오는 중…