แดดอุ่นในตู้ใบเดิม
ฟ้า (Fah)81 diputar
ร
Lirik
เงาตะคุ่มในห้องที่มืดมัว สีน้ำมันเคลือบคลุมไปทั่วตัว ฉันวาดเส้นสายด้วยความกลัว ความจำเริ่มพร่าและสลัว ทุกฝีแปรงที่ฉุดและลากตัว ใจฉันเต้นรัวจนน่ากลัว (เสียงกระซิบแผ่วเบา) ลบภาพจำครั้งที่เคยร้องไห้ ลบความรักที่เคยทำร้ายใจ เหลือเพียงความว่างเปล่าข้างใน ที่ฉันจงใจจะปกปิดมันไว้ สาดสีแดงฉานลบเลือนวันวาน ลบความทรงจำที่เคยทรมาน บนผืนผ้าใบที่สวยตระการ แต่ตัวตนฉันกลับแหลกลาญ ยิ่งวาดให้ชัดยิ่งดูนิ่งนาน เหมือนวิญญาณถูกจองจำในกาล (เสียงหวีดร้องแหลมสูง) อา... หายไป อา... เลือนไป ในสีที่ฉันระบาย สีน้ำเงินหยดลงตรงแววตา ลบภาพแม่ที่เคยเรียกหา กลิ่นน้ำมันหอมรุนแรงจนล้า เหมือนตกอยู่ในห้วงมายา ฉันคือใครในภาพที่วาดมา หรือเป็นเพียงเศษเสี้ยวของน้ำตา ลบภาพจำครั้งที่เคยร้องไห้ ลบความรักที่เคยทำร้ายใจ เหลือเพียงความว่างเปล่าข้างใน ที่ฉันจงใจจะปกปิดมันไว้ สาดสีแดงฉานลบเลือนวันวาน ลบความทรงจำที่เคยทรมาน บนผืนผ้าใบที่สวยตระการ แต่ตัวตนฉันกลับแหลกลาญ ยิ่งวาดให้ชัดยิ่งดูนิ่งนาน เหมือนวิญญาณถูกจองจำในกาล (จังหวะเร่งเร้า 128 BPM) เสียงแก้วแตกกระจายในหัว ความจริงหรือความฝันที่น่ากลัว ฉันกลายเป็นเพียงสีที่พันพัว หลอมละลายไปกับความมืดมัว (เสียงร้องคำรามแบบร็อก) ปลดปล่อยฉันจากภาพลวงตา! คืนความทรงจำที่เคยบูชา! (เสียงซินธ์โมดูลาร์และเครื่องเคาะเซรามิก) สาดสีแดงฉานลบเลือนวันวาน ลบความทรงจำที่เคยทรมาน บนผืนผ้าใบที่สวยตระการ แต่ตัวตนฉันกลับแหลกลาญ ยิ่งวาดให้ชัดยิ่งดูนิ่งนาน เหมือนวิญญาณถูกจองจำในกาล (ดนตรีช้าลงเหลือ 68 BPM - คีย์เปลี่ยนเป็น F Major) ภาพวาดนั้นเริ่มขยับกาย ส่วนตัวฉันเริ่มมลายหาย ความทรงจำสุดท้ายที่วางวาย คือชื่อของฉันที่สลายไป ใครคือฉัน? (ใครคือฉัน?) ในภาพนั้น (ในภาพนั้น) สวยเหลือเกิน (สวยเหลือเกิน) แต่ไม่มีฉันอยู่จริง
Komentar (0)
Memuat…