ไออุ่นหลังพิรุณ

กลิ่นไอดินลอยโชยมา
หลังสายฝนเพิ่งจากลา
นกตัวน้อยบนกิ่งหนา
ขยับปีกไปมา
แดดอ่อนๆ ส่องลงชาน
ในสวนมะม่วงที่เบิกบาน
ความวุ่นวายที่เคยผ่าน
ก็จางหายไปตามกาล

จิบชาเขียวเย็นชื่นใจ
ในมุมที่ไม่มีใคร
ความสุขที่หาไม่ได้
จากที่ไหนไกลๆ
แค่เพียงได้หยุดพัก
ในรักที่ฉันภักดิ์

แค่มีเธออยู่ตรงนี้
กับขนมที่เธอมี
ใจดวงนี้ก็ยินดี
ยิ้มได้ทุกนาที
ไม่ต้องพูดอะไรมาก
แค่ความรักที่ไม่ยาก
ความอุ่นใจไม่เคยพราก
จากชานเรือนไม้ของเรา

(ฮัมเพลงเบาๆ)
ดาดา ดาดีด้า
ในวันที่ฟ้าเป็นใจ
ดาดา ดาดีด้า
สุขใจกว่าใครที่ไหน

เธอกลับมาพร้อมรอยยิ้ม
หิ้วของฝากมาให้ชิม
ความทรงจำที่เริ่มพิมพ์
ลงในใจจนเต็มอิ่ม
เงาไม้ทอดลงยาวเหยียด
ความเหงาไม่อาจเบียด
ใจที่เคยดูตึงเครียด
มลายไปไม่เหลือเศษ

แค่มีเธออยู่ตรงนี้
กับขนมที่เธอมี
ใจดวงนี้ก็ยินดี
ยิ้มได้ทุกนาที
ไม่ต้องพูดอะไรมาก
แค่ความรักที่ไม่ยาก
ความอุ่นใจไม่เคยพราก
จากชานเรือนไม้ของเรา

เวลาเดินช้าลงหน่อย
ปล่อยใจให้ล่องลอย
ในสวนที่เมฆถอย
ความหวานเริ่มหยดย้อย
เสียงแซกโซโฟนละไม
กล่อมเราสองคนไว้
ในโลกที่แสนสดใส
ที่มีแค่ฉันและเธอ

แค่มีเธออยู่ตรงนี้
กับขนมที่เธอมี
ใจดวงนี้ก็ยินดี
ยิ้มได้ทุกนาที
ไม่ต้องพูดอะไรมาก
แค่ความรักที่ไม่ยาก
ความอุ่นใจไม่เคยพราก
จากชานเรือนไม้ของเรา

ดาดา ดาดีด้า
ในวันที่ฟ้าเป็นใจ
ดาดา ดาดีด้า
สุขใจกว่าใครที่ไหน

ตะวันจะลับขอบฟ้า
แต่รักไม่เคยล้า
นั่งมองตาในศาลา
สุขล้ำเกินพรรณนา
กลิ่นดินยังคงหอม
ใจเราสองยอมสยบ
ในความเงียบที่บรรจบ
คือความรักที่ค้นพบ