กลิ่นดินและถ้วยชา

กลิ่นดินยังหอมจาง
หลังฝนเพิ่งพ้นทาง
แสงทองส่องหน้าต่าง
ผ่านใบมะม่วงพริ้วไหว
โลกหมุนช้าๆ ลงไป
ใจฉันก็เริ่มผ่อนคลาย

จิบชาร้อนๆ ในมือ
เรื่องวุ่นวายไม่หารือ
แค่เงียบงันแต่ลึกซึ้ง
คือสิ่งที่เราคิดถึง

ขอบคุณความธรรมดา
ที่เธอมอบให้กันมา
ไม่ต้องมีคำสัญญา
แค่สบตาก็เข้าใจ
จังหวะชีวิตที่นิ่งงัน
มีเธอและฉันข้างกาย
ความสุขเรียบง่าย
ในวันที่ฟ้ากระจ่างใส

ความสุขเรียบง่าย
ในวันที่ฟ้ากระจ่างใส
ให้ใจได้พักวาง
บนชานไม้ที่เป็นของเรา

รอยยิ้มที่มุมปาก
นิสัยที่แก้ยาก
วางของไม่เป็นที่ทาง
แต่ฉันกลับมองว่าดี
ทุกเรื่องราวที่มี
เป็นสีสันในใจดวงนี้

ไม่ต้องพูดอะไรเลย
แค่ทำตัวตามคุ้นเคย
ท่ามกลางน้ำไหลเอื่อย
เราไม่เคยจะเหนื่อย

ขอบคุณความธรรมดา
ที่เธอมอบให้กันมา
ไม่ต้องมีคำสัญญา
แค่สบตาก็เข้าใจ
จังหวะชีวิตที่นิ่งงัน
มีเธอและฉันข้างกาย
ความสุขเรียบง่าย
ในวันที่ฟ้ากระจ่างใส

เงาไม้ที่ทอลงบนพื้น
ความรักที่มั่นคงไม่ฝืน
เหมือนน้ำในคลองที่ไหล
เย็นชื่นใจไม่ว่าเมื่อไหร่
ไม่มีอะไรต้องรีบไป
แค่เป็นเธอคนเดิมได้ไหม

ขอบคุณความธรรมดา
ที่เธอมอบให้กันมา
ไม่ต้องมีคำสัญญา
แค่สบตาก็เข้าใจ
จังหวะชีวิตที่นิ่งงัน
มีเธอและฉันข้างกาย
ความสุขเรียบง่าย
ในวันที่ฟ้ากระจ่างใส