ไออุ่นที่ปลายชานชาลา

ชานชาลาที่เดิมในวันนั้น
ลมหนาวสั่นสะท้านถึงข้างใน
เสื้อไหมพรมที่เธอเคยถักไว้
ยังอุ่นกายในวันที่เธอไกล
สัมผัสเส้นใยที่เธอตั้งใจ
ถักร้อยความรักไว้ให้ฉัน

กลิ่นน้ำหอมจางๆ ยังค้างอยู่
ให้รู้ว่าเธอเคยยืนตรงนี้
ขอบคุณทุกนาทีที่แสนดี
ที่เคยมีให้กันตลอดมา

ไม่ได้ขอให้เธอนั้นกลับมา
แค่ขอบคุณที่เคยร่วมทางกัน
เสียงหัวเราะของเธอยังเป็นฝัน
ที่ช่วยปลอบโยนฉันในคืนวัน
ให้เดินต่อไหว
แม้ไม่มีเธอข้างกาย
แต่หัวใจยังอุ่นด้วยรักเดิม

ยังอุ่นในใจ
ในมุมที่เงียบงัน
ขอบคุณจริงๆ ที่รักกัน

รถไฟขบวนนั้นลับตาไป
เธอไปตามความฝันที่ตั้งใจ
ฉันยืนส่งด้วยความภูมิใจ
ไม่มีน้ำตาไหลให้กังวล
ยอมรับความจริงที่ต้องเดินต่อ
ไม่ท้อไม่รอให้มืดมน

กลิ่นน้ำหอมจางๆ ยังค้างอยู่
ให้รู้ว่าเธอเคยยืนตรงนี้
ขอบคุณทุกนาทีที่แสนดี
ที่เคยมีให้กันตลอดมา

ไม่ได้ขอให้เธอนั้นกลับมา
แค่ขอบคุณที่เคยร่วมทางกัน
เสียงหัวเราะของเธอยังเป็นฝัน
ที่ช่วยปลอบโยนฉันในคืนวัน
ให้เดินต่อไหว
แม้ไม่มีเธอข้างกาย
แต่หัวใจยังอุ่นด้วยรักเดิม

ในมุมที่เงียบที่สุดของหัวใจ
ความรักเธอยังสดใสไม่เคยจาง
แม้วันนี้เราจะเดินคนละทาง
แต่ความทรงจำไม่เคยว่างเปล่าเลย
ยังรักเธอเหมือนเดิม
ในฐานะคนเคยรักกัน

ไม่ได้ขอให้เธอนั้นกลับมา
แค่ขอบคุณที่เคยร่วมทางกัน
เสียงหัวเราะของเธอยังเป็นฝัน
ที่ช่วยปลอบโยนฉันในคืนวัน
ให้เดินต่อไหว
แม้ไม่มีเธอข้างกาย
แต่หัวใจยังอุ่นด้วยรักเดิม

ยังอุ่นในใจ
ในมุมที่เงียบงัน
ขอบคุณจริงๆ ที่รักกัน