กลิ่นฝนที่ยังงดงาม

มองดูละอองฝนโปรย
ในวันที่ใจอ่อนโรย
กลิ่นดินที่ลมพัดโชย
พาใจให้แสนจะโหย
นึกถึงวันที่เราสอง
เดินประคองกันท่ามกลางฝน

ภาพจำยังไม่เลือนหาย
แม้วันนี้เธอจะจากไป
แต่ความรู้สึกข้างใน
ยังคงชัดเจนเสมอไป

ขอบคุณหยดน้ำตาที่รินไหล
ที่ทำให้รู้ว่ารักมากแค่ไหน
กลิ่นฝนยังพาใจฉันไปไกล
ไปหาเธอที่อยู่ในฝันอันวิไล
แม้ความจริงจะเจ็บช้ำเพียงใด
แต่ความทรงจำไม่เคยจะจางไป
รักที่จบลงยังคงมีความหมาย
เป็นแสงดาวที่ส่องประกายในใจ

ยังคิดถึงเธอเสมอ
ในวันที่ฉันไม่เจอ
ยังคงรักเพียงแต่เธอ
ไม่เคยจะเผลอไปมองใคร

ร่มคันเดิมที่เคยใช้
วันนี้ฉันถือมันเพียงผู้เดียว
ทางเดินที่เคยคดเคี้ยว
กลับดูเงียบเหงาและเปล่าเปลี่ยว
แต่ฉันจะไม่ยอมโดดเดี่ยว
ในโลกที่ไร้เธอข้างกาย

ความเศร้าเริ่มจะเบาบาง
ในใจที่เคยอ้างว้าง
ฉันเห็นแสงที่ปลายทาง
ส่องสว่างขึ้นมาอีกครั้ง

ขอบคุณหยดน้ำตาที่รินไหล
ที่ทำให้รู้ว่ารักมากแค่ไหน
กลิ่นฝนยังพาใจฉันไปไกล
ไปหาเธอที่อยู่ในฝันอันวิไล
แม้ความจริงจะเจ็บช้ำเพียงใด
แต่ความทรงจำไม่เคยจะจางไป
รักที่จบลงยังคงมีความหมาย
เป็นแสงดาวที่ส่องประกายในใจ

เสียใจไม่ได้แปลว่าต้องลบ
ทุกเรื่องราวที่เราเคยพานพบ
เก็บความสุขไว้ให้ใจสงบ
ก่อนที่พายุร้ายจะจบ
ท้องฟ้าหลังฝนจะสว่าง
และฉันจะก้าวเดินไปตามทาง

ขอบคุณหยดน้ำตาที่รินไหล
ที่ทำให้รู้ว่ารักมากแค่ไหน
กลิ่นฝนยังพาใจฉันไปไกล
ไปหาเธอที่อยู่ในฝันอันวิไล
แม้ความจริงจะเจ็บช้ำเพียงใด
แต่ความทรงจำไม่เคยจะจางไป
รักที่จบลงยังคงมีความหมาย
เป็นแสงแดดที่ส่องประกายในใจ

กลิ่นฝนยังงดงาม
เตือนใจในทุกยาม
ว่ารักคือความพยายาม
ที่ยังคงงดงามในใจ