แสงตะเกียงกลางทุ่ง

ยามอาทิตย์อัสดง
ความมืดเริ่มตกลง
ลมหนาวพัดระรัว
สั่นไปถึงขั้วหัว
พายุฝนกระหน่ำ
ท้องฟ้ามืดดำ
เรายืนอยู่ลำพัง
สิ้นไร้ซึ่งความหวัง

แต่เมื่อมือสัมผัสมือ
ใจเราเริ่มสื่อ
แบ่งปันไออุ่นกัน
ในคืนที่ไหวหวั่น

ดั่งตะเกียงดวงน้อย
ที่ร้อยเรียงกันไป
ส่องสว่างไสว
ทั่วทุ่งกว้างไกล
กอดกันไว้ให้แน่น
ในดินแดนแห่งนี้
ความรักและปรานี
คือพลังที่ยั่งยืน

(Vocal Layers: ฮัม... อู...)
ประสานเสียงแผ่วเบา
บรรเทาความเงียบเหงา
กล่อมโลกให้หลับฝัน
เรายังมีกันและกัน

หยาดน้ำใจที่ริน
หล่อเลี้ยงพื้นดิน
ดอกไม้เริ่มผลิบาน
ผ่านพ้นความร้าวราน
คนธรรมดารวมตัว
ไม่เหลือความหวาดกลัว
สองแขนที่โอบกัน
สร้างสรวงสวรรค์

เมื่อใจเราเชื่อมใจ
ความกลัวก็มลาย
แสงทองส่องนำทาง
ความมืดเริ่มเจือจาง

ดั่งตะเกียงดวงน้อย
ที่ร้อยเรียงกันไป
ส่องสว่างไสว
ทั่วทุ่งกว้างไกล
กอดกันไว้ให้แน่น
ในดินแดนแห่งนี้
ความรักและปรานี
คือพลังที่ยั่งยืน

เสียงร้องสอดประสาน
ดั่งทิพย์วิมาน
หวานปานน้ำผึ้ง
ตราตรึงถึงใจ
พลังแห่งความดี
ที่มีให้กันไว้
จะไม่มีวันตาย
ตราบฟ้าดินสลาย

(Mouth Percussion: ตึก... ตึก... ช่า...)
(Deep Vocal Bass: ดึม... ดึม...)
แสงดวงเล็กๆ
รวมเป็นแสงใหญ่
เราจะไม่ทิ้งใคร
ไว้ข้างหลังเลย

ดั่งตะเกียงดวงน้อย
ที่ร้อยเรียงกันไป
ส่องสว่างไสว
ทั่วทุ่งกว้างไกล
กอดกันไว้ให้แน่น
ในดินแดนแห่งนี้
ความรักและปรานี
คือพลังที่ยั่งยืน

ดั่งตะเกียงดวงน้อย
ส่องสว่างในใจ
กอดกันไว้ให้นาน
ข้ามผ่านกาลเวลา
(5-Layer Harmonies)
อุ่นใจ... ตลอดไป...